عضو مرکزیت حزب مشارکت، دبیرکل حزب اعتمادملی را غضنفر خواند. سعید حجاریان ضمن انتقاد شدید از کروبی به دلیل عدم کناره گیری  از انتخابات گفته است که هرگز نمی گذارم اصلاح طلبان از وی حمایت کنند.

حجاریان همچنین گفته است: غضنفری به نام کروبی وجود دارد که نه به شورای حکمیت و نه به نظرسنجی و نه به هیچ مکانیسمی تن نمی دهد و تحت هیچ عنوان حاضر به کناره گیری نیست.

وی با بیان این که اصلاح طلبان  پایگاه اجتماعی سال های 76  را ندارند، مخالفت خود با حضور مجدد خاتمی در صحنه انتخابات را اعلام کرده و او  را به دلیل این تصور که «به راحتی می تواند پیروز انتخابات شود» مورد انتقاد خوانده است.

گفته می شود با توجه به حمایت احزاب اصلی مدعیان اصلاحات (سازمان مجاهدین، کارگزاران، مشارکت و مجمع روحانیون) از موسوی، کروبی نهایتاً مجبور است کناره گیری کند اما در عین حال برخی از افراطیون وابسته به همین احزاب با جمع شدن به گرد کروبی- و با اطلاع از برنامه ریزی افراطیون درباره  وی - پروژه «هل دادن موسوی به سمت تندروی و اتخاذ مواضع افراطی»  از طریق کروبی را دنبال می کنند.

در این پروژه ابتدا کروبی تشویق  به اتخاذ مواضع تند نظیر تغییر قانون اساسی، حذف نظارت استصوابی و... می شود با این توجیه که «اگر شما مایلید نامزد نهایی اصلاح طلبان باشید، باید مواضعی قاطع تر و روشن تر اتخاذ کنید». در این چرخه رادیکالیسم، موسوی برای ماندن در گود رقابت و با این پیام که «نامزد نهایی شما هستید  اما ترجیح شما بر کروبی باید  توجیه داشته باشد»،  به سمت اتخاذ مواضعی رادیکال تر از کروبی هل داده می شود! و این در حالی است که موسوی نگران است با از حد گذراندن مواضع رادیکال، بد گمانی اصولگرایان و نظام نسبت به خود را شدت بخشد.

افراطیون که هماهنگ با خارج عمل می کنند می گویند با مواضع فعلی نامزدهای اصلاح طلب فضا کاملاً  سرد! است و برای جلب حامیان  سابق که اکنون هیچ اعتمادی به  این جریان ندارند، باید  بحث های تند را  داغ کرد که چاره آن هل دادن- غیر ارادی و ناآگاهانه- نامزدهای این جریان از سوی همدیگر است.

رضا تقی زاده همکار رادیو فردا،  بی بی سی و دویچه وله طی تحلیلی در سایت ضدانقلابی ایران امروز با اشاره به سردی فضا برای جریان رادیکال می نویسد: حضور موسوی نیز تاکنون از ایجاد موج محسوس  در افکارعمومی بازمانده است. در سمت دیگر این معرکه، کروبی قرار دارد که برخلاف  دست بسته موسوی، کارتهای خود را رو کرده است. او آشکارا از تلاش خود، در صورت پیروزی، بمنظور اصلاح قانون اساسی یاد می کند. او اعلام داشته که مخالف نظارت استصوابی است و از نظارت داخلی و خارجی بر جریان انتخابات، با هدف صیانت از رای مردم، استقبال می کند. او اعلام داشته که از جریان آزاد انتشار اطلاعات حمایت خواهد کرد، که مخالف انحصار نظام  در مالکیت و مدیریت رادیو و تلویزیون است، که تلویزیون های خصوصی را اجازه کار خواهد داد، تلویزیونهای ماهواره ای را تعطیل نخواهد کرد...! کروبی می داند که برای انتخاب شدن، نیازمند رایی است که هرگز به نام او نوشته نخواهد شد.

وی به رغم ابراز ناامیدی نسبت به نامزدهای اصلاح طلبان نوشت: در این گردونه کوچک، حمایت طرفداران درون سازمانی اصلاحات از دست باز کروبی، در مقابل دست همچنان بسته مانده موسوی، دست کم موجب خواهد شد که نامزد اصولگرای طرفدار اصلاحات اخلاقی و اقتصادی، به تدریج در خودداری از دادن وعده به مردم تجدیدنظر کند.

آمریکایی ها پیش از این شیوه تحریک نامزدها به تندروی از طریق یکدیگر را بین گورباچف و یلتسین در شوروی سابق به اجرا گذاشته  بودند. استراوب تالبوت  از همکاران وزارت خارجه آمریکا که در پوشش  مدیر مجله تایم در مسکو فعالیت می کرد در خاطرات خود از این سناریو می گوید «نقش ها تقسیم شده بود. گروهی از فعالان آمریکایی با گورباچف و برخی دیگر با یلتسین در تماس مداوم بودند. به گورباچف اطمینان داده می شد که در نهایت طرف او را خواهیم گرفت  و همزمان یلتسین را تشویق می کردند که اگر او بر ضعف های ساختاری جماهیر شوروی تاکید کند، از او حمایت خواهیم کرد>>

منبع:کیهان