سفر امروز نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق و هیئت همراه وی که سه وزیر در آن حضور دارند به تهران، در وضعیتی که مسائلی در منطقه به سمت حاد شدن می‌روند، بسیار حائز اهمیت است.یکی از اهداف این سفر، بررسی راه‌های گسترش بیشتر مناسبات اقتصادی است که از پیشرفت و شتاب خوبی برخوردار است. اهداف بعدی این سفر در عرصه سیاسی تعریف می‌شوند که مهم‌ترین آن‌ها تیره‌شدن روابط عراق و ترکیه در پی اظهارات تند اردوغان علیه مالکی است. به‌نظر می‌رسد این تیرگی بیشتر به سبب حرکت آرام عراق برای رسیدن به جایگاه منطقه‌ای است که ویژگی‌های آن را دارد و چنانچه این اتفاق در شرف وقوع، محقق شود، بلندپروازی مقامات ترکیه که تحولات موجود منطقه را فرصتی برای سودجویی و گسترش نفوذ و ارتقای موقعیت خویش می‌دیدند با مشکل جدی مواجه خواهد شد.

نقش و موضع ایران در آنچه در حال حاضر بین عراق و ترکیه پیش آمده و احتمال حادتر شدن آن نیز می‌رود، بسیار تعیین‌کننده است. برخلاف ترکیه که گرفتار فرصت‌طلبی نسنجیده و طماعانه شد و مصالح مناسبات منطقه‌ای را فدای جاه‌طلبی‌هایش کرد و با پیش‌نمایش فریبکارانه، متظاهرانه به روی رژیم صهیونیستی پنجه محبت کشید و سپس در چرخشی خصمانه علیه سوریه که محور مقاومت در منطقه در برابر رژیم صهیونیستی است، وارد صحنه شد و با پذیرش طرح سپر دفاعی ناتو و کاهش خرید نفت از ایران به دشمنان ملت ایران خدمت کرد،‌ دولت عراق برای کسب حقوق و رتبه منطقه‌ای‌اش از ایران و سوریه هزینه نکرد. ترکیه برای حفظ اعتبارش از ایران درخواست کرد نشست اول دور جدید مذاکرات ایران با 1+5 در استانبول برگزار شود و ایران بزرگوارانه آن را پذیرفت؛ اما به‌خواست ایران نشست دوم که بسیار مهم‌تر است، در بغداد برگزار می‌شود؛ زیرا عراقی که در نبود نیروهای اشغال‌گر، نشست اتحادیه عرب را با موفقیت کامل برگزار کرد و سیاست‌های منطقه‌ای‌اش را خردمندانه‌تر از ترکیه و با لحاظ مصالح منطقه دنبال می‌کند، بر ترکیه‌ای که به ابزار و بازیچه غرب و برخی حکام عرب تبدیل شده است، بسیار ترجیح دارد و باید بر ترکیه تقدم داشته باشد.